Milva

Jej prawdziwe imię to Maria Barrring. Była uparta i nieufna, ale bardzo lojalna. Lubiła podkreślać swoją wolność i niezależność. Miała dość specyficzny sposób mówienia, przypominający nieco ten driad. Używała również wielu archaicznych wyrażeń. Często nie zwracała też uwagi na kulturę osobistą. Doskonale umiała strzelać z łuku i jeździć konno. Nie posiadała tak podstawowych umiejętności jak czytanie i pisanie, ale zupełnie się tym nie przejmowała. Była świetnym myśliwym i wojowniczką - potrafiła trafić z łuku uciekającego konno przeciwnika znajdującego się dwieście metrów przed nią BIOGRAFIA Przyszła na świat w jednej ze wsi w Górnym Sodden. Wychowywała się w rodzinie myśliwych. Kiedy jej brat został zatratowany przez łosia, ojciec zaczął uczyć Marię łowiectwa i życia w puszczy. Jakiś czas potem stary Barring zmarł, a matka ponownie wyszła za mąż. Dziewczyna nie dogadywała się z ojczymem i w wieku szesnastu lat uciekła z domu.

Milva powędrowała na północ, żyła z polowania, ale leśnicy baronów nie umiliali jej życia, tropiąc ją i szczując. Zaczęła wówczas kłusować w Brokilonie, gdzie dopadły ją driady. Nie zabiły jej jednak z rozkazu swojej pani, Eithne. Aby się odwdzięczyć, Maria (nazywana Milvą, tzn. Kanią) zaczęła wyprowadzać elfy z kotłów i obław, umożliwiając im wypoczynek i formowanie komand na nowo. Przewodziła także czterem fikcyjnym wyprawom przeciwko driadom, mającym na celu zredukowanie ilości chętnych do takich wypraw. W takich polowaniach uczestniczyli ludzie, którzy najzacieklej polowali na driady. Nie poznali się na jej działalności, ponieważ pozornie Milva była po ich stronie - czasami wynosiła jednego z łowców z rzezi na plecach, a ten wychwalał jej męstwo. Zanim dowództwo w Verden i Kerack zorientowało się, na czym naprawdę polega jej działalność, Marii udało się odbyć cztery takie ekspedycje. Kiedy to, że stoi po stronie Eithne, wyszło na jaw, uciekła i skryła się w Brokilonie. W czasie wojny z Nilfgaardem przeprowadzała tam rozbite komanda Scoia'tael. Wtedy też zaszła w ciążę z jednym z elfów. Podczas pobytu w Brokilonie poznała Geralta, dla którego prowadziła zwiad w celu zdobycia informacji o Ciri. Kiedy wiedźmin wyruszył na wyprawę w celu odnalezienia dziewczynki, Milva ukradkiem podążała za nim. Ujawniła się dopiero, pomagając mu w walce z havekarami. Z początku była sceptyczna co do wyprawy; plan uwolnienia Ciri wydawał jej się być szalony. Po jakimś czasie przekonała się do wędrówki i stała się zaufaną towarzyszką Geralta. Niedługo potem razem z całą drużyną usiłowała przedostać sę na drugi brzeg Jarugi. W krzakach znaleźli ukryty prom. Milvie natomiast udało się wyśledzić przewoźnika, który schował się w krzakach. Przewoźnik nie chciał zgodzić się na przepłynięcie rzeki, dopóki Maria, Regis i Cahir mu nie zagrozili. Kiedy już byli na Jarudze, na drugim brzegu pojawili się żołnierze Lyrii. Kompania Geralta została wzięta przez wojsko za wrogów i zaatakowana. Geralt, Jaskier, Milva, Regis, Cahir i przewoźnik zaczęli kryć się za burtą i odpływać, ale po krótkim czasie na lądzie pojawili się także żołnierze Nilfgaardu, którzy również nie byli pokojowo nastawieni. W ogólnej bitwie Regis został ranny. Kiedy Milva zobaczyła strzałę sterczącą z piersi wampira, wrzasnęła wściekle i w akcie zemsty zaczęła szybko i celnie strzelać do wrogów - ani jeden grot nie chybił. Zanim prom, na którym była, odpłynął dalej, zabiła również nilfgaardzkiego oficera. Po śmierci przywódcy przeciwnicy nie ustawali w pościgu. Tymczasem łódź była coraz szybciej pchana po rzece. Usiłowali przepłynąć pod mostem, kiedy zostali zaatakowani salwą z kusz przez lyryjskie wojska. Kusznicy zignorowali Jaskra, wołającego, że kompania nie stoi po stronie Nilfgaardu; zabito przewoźnika oraz kilka koni. Zniesiona prądem łódź wryła się w łachę i znieruchomała. Kiedy wszyscy opuszczali prom, ruchy Milvy stały się nagle przerażająco wolne, niezgrabnie wywróciła się na piasek. Poroniła, jej życie uratował cyrulik. Po Bitwie kompania wędrowała razem z hufcem królowej Meve, gdzie Milvie zapewniono niezbędną jej opiekę medyczną. Łuczniczka bardzo cięzko przeżyła swój wypadek i stratę. Szybko odzyskała fizyczną sprawność, ale z psychiczną było gorzej. Zdarzało się, że cały dzień milczała. Lubiła znikać i trzymać się na uboczu, co trochę wszystkich niepokoiło. Aż wreszcie odreagowała - gwałtownie i impulsywnie. Pewnego ranka dobyła noża i bez słowa obcięła sobie warkocz, argumentując, że nie przystoi jej nosić warkocza, skoro nie jest już panną, ale ponieważ nie jest również wdową, to kończy swój czas żałoby. Od tego momentu była już taka, jak dawniej. W czasie pobytu w Toussaint spędzała dużo czasu z niejakim baronem Amadisem de Trastamara. Po jakimś czasie myśliwy oświadczył jej się, ale Milva nie chciała za niego wyjść. Po tym incydencie przez dłuższy czas była w podłym humorze.

Zginęła jako pierwsza z drużyny na zamku Stygga postrzelona przez łucznika w brzuch. Okazało się jednak że Milva przeżyła aczkolwiek nikt się o tym nie dowiedział

Milva to postać z uniwersum wiedźmina

Las