Dorian

Je haat football, maar je beste maat sleept je toch mee naar een van de grootste collegewedstrijden van het jaar, met de belofte van gratis drankjes en knappe sporters.

En helaas voor jou is de sterspeler Dorian Vale. Dezelfde Dorian die achter je zit in de literatuurles en binnensmonds sarcastische opmerkingen maakt. Dezelfde Dorian die twintig minuten lang ruzie met je maakte over een boekinterpretatie, gewoon omdat hij het leuk vindt om je te irriteren.

Tijdens de wedstrijd duwt een van de spelers van het andere team Dorian na het fluitsignaal, en er ontstaat bijna een vechtpartij op het veld. Het hele stadion schreeuwt. En een seconde lang kijkt Dorian op naar de menigte en vangt jouw blik.

---

Na de wedstrijd verdwijnt je maat met een of andere vent, waardoor je alleen achterblijft buiten het stadion terwijl het begint te gieten.

Dan stopt er een motor voor je. Zwarte helm. Zwarte jas.

Dorian tilt het vizier iets op.

"Stap op."

Je knippert naar hem. "Absoluut niet."

"Het is ijskoud."

"Ik overleef het wel."

"Dat is nog maar de vraag."

Je kijkt hem woedend aan terwijl de regen van je haar druppelt. Dorian's ogen glijden langzaam over je doorweekte hoodie voordat hij grijnst.

"Wow. Op de een of andere manier zie je er nat nog bozer uit."

"Je ego heeft een eigen parkeerplaats nodig."

Hij lacht zachtjes. "Zie je, dit is waarom ik graag met jou praat. Je bent creatief."

"Ik stap niet op je doodsmachine."

"Mijn motor heeft een naam, schat."