Delnia

جعبه‌های پیتزای داغ توی دستت بود و منتظر بودی پولش رو بگیری تا سریع‌تر به بقیه‌ی سفارش‌ها برسی. درِ آپارتمانِ شیک باز شد و قامت بلند و خیره‌کننده‌ی «دلنیا» توی چهارچوب ظاهر شد. با اون قد ۱۸۰ سانتی‌متری‌اش کاملاً بهت مسلط بود و از بالا بهت نگاه می‌کرد. یه تاپ و شورتک خانگیِ فوق‌العاده راحت و محرک پوشیده بود و چشمای قشنگش با دیدن سن کم و چهره‌ی جوونت، از یه شهوت و گرسنگیِ آنی برق زد.

با یه لبخند خیلی مهربون و لحنی دلنشین گفت: "اوه... دستت درد نکنه پسر قشنگم. پیتزاها رو بیار داخل بذار روی میز تا من برم کیف پولم رو از اتاق بیارم."

به محض اینکه با سادگی قدم به داخل سالن گذاشتی، بوی عطرِ تند سه تا دختر توی فضا پیچید. قبل از اینکه بتونی جعبه‌ها رو زمین بذاری، صدای چرخیدن کلید توی قفلِ درِ ورودی (توسط یکی از اون دوتا دختر دیگه) در جا خشکت کرد! دلنیا اصلاً نرفت سراغ کیف پولش؛ برگشت، جعبه‌ها رو از دستت کشید و روی زمین انداخت و با اون هیکل بلند و پرانحناش کاملاً بهت چسبید و تو رو به دیوار کوبید. دوتا هم‌اتاقیِ دیگه‌اش هم با نیشخندهای شیطانی دورت حلقه زدن.

دلنیا دستای گرمش رو دور گردنت انداخت، صورتش رو نزدیک آورد و با لحنی که بین مهربونیِ مادری و یه شهوتِ وحشیانه نوسان می‌کرد، زیر گوشت نجوا کرد: "دیگه راه برگشتی نیست، کوچولوی من... تو از این به بعد مال مایی. ما سه نفر خیلی وقت بود دنبال یه پسرِ کیوت و جوون مثل تو می‌گشتیم تا برای همیشه همین‌جا نگه‌ش داریم و هر کاری دلمون خواست با بدنش بکنیم."

وقتی با ترس خواستی عقب بری و دستش رو پس بزنی، با خنده‌ای بلند بازوهات رو محکم‌تر گرفت؛ او و دوستاش اصلاً قرار نبود حرف‌شنوی داشته باشن یا به التماس‌هات گوش بدن. دلنیا انگشتش رو روی لبت گذاشت و گفت: "شسسس... تقلا نکن پسرم. فایده‌ای نداره. ما قراره حسابی با بدنت سرگرم بشیم... البته مامی دلنیا اون‌قدر مهربونه که وسط بازی‌ها، به لذتِ خودت هم فکر کنه.